Walka, ucieczka, bezwład – dinozaury

Na zagrożenie lub agresję dinozaury reagują w trojaki sposób. Odpowiadają walką, uciekają, a czasem, gdy emocje sięgną szczytu, tężeją w bezruchu, niezdolne do myślenia i działania. U ludzi znajdujących się pod silną presją, trzy schematy Mózgu Dinozaura widać jak na dłoni.

Fred przywykł do tego. że w raportach na temat jego pracy figurują zawsze najwyższe oceny. Jednak tym razem w jednej z rubryk raportu otrzymał ocenę dostateczną i uznał to za atak. Wrzeszczy na szefa i grozi mu procesem sądowym, jeśli ocena nie zostanie zmieniona na celującą.

Mózg Dinozaura, którym posługuje się Fred, ryczy: „walcz!”, zaś Fred nie pojmuje, że wściekłość bardziej zaszkodzi jego karierze niż cała strona raportu wypełniona ocenami dostatecznymi.

W biurze, w którym pracuje Carolyn, wzrasta napięcie. Carolyn dzwoni do pracy i bierze jeden dzień urlopu „dla zdrowia psychicznego”. Ma nadzieję, że w tym czasie ktoś za nią wszystko załatwi. Carolyn nie jest nieodpowiedzialna. Ma po prostu wszystkiego dość.

Mózg Dinozaura podpowiada Carolyn, że najlepszym rozwiązaniem jest ucieczka. Carolyn nie bierze pod uwagę tego, że problemy spiętrzą się jeszcze bardziej podczas jej nieobecności.

George jest na zebraniu i przedstawia swój plan. Nagle ktoś zadaje mu kilka rzeczowych pytań. Gdy George otwiera usta, nie wydobywa się z nich żaden dźwięk. George zaniemówił. Ma pustkę w głowie. Dobrym przykładem dem obi! !żującej mocy Mózgu Dinozaura jest sceniczna trema.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>