Przypadek Louisy

Louisa zawsze robi wszystko dla innych, Wszyscy pracownicy wydziału uważają ją za dobrą mamusię, która piecze dla nich ciasteczka, spędza czas na rozmowach z tymi, którzy jej potrzebują, pomaga i pracuje jak szalona. Jest jednak przekonana, że to ważne rzeczy.

Louisa sądzi, że jej szef i całe przedsiębiorstwo są pozbawieni ciepła bardziej obchodzi ich zysk, niż ludzie, którzy dla nich pracują. Uważa, że jej osobistym obowiązkiem jest dowiedzieć się. jak czują się ci. którym szef właśnie nakazał jakąś pracę. Zachowanie Louisy sugeruje, że szeT sam nie wie, co robi, i nic go nie obchodzi.

Osobista tragedia Louisy polega na tym, że nikt nie troszczy się o nią tak, jak ona troszczy się o wszystkich. Ona umie dawać, podczas gdy cały świat składa się z tych, którzy biorą. Wszyscy -jej koledzy z pracy, jej przyjaciele, jej dzieci – przychodzą do niej ze swoimi problemami, ale czy ktoś chce posłuchać, kiedy sama Louisa ma problem? Nie. Ona cierpi w milczeniu. Trudno uwierzyć, jak wiele chorób ją nęka. Z każdym dniem Louisa popada w coraz głębszą depresję.

Louisa jest typowym przedstawicielem tej grupy ludzi, którzy, według własnej diagnozy, cierpią na „wypalenie się” lub odczuwają jego objawy. Tacy ludzie, zwłaszcza ci, którzy pracują w służbach społecznych, wierzą, że to, co nazywają dobrym zachowaniem, doczeka się nagrody, niezależnie od celów przedsiębiorstwa (lub świata). Sami decydują, która praca jest dla nich dobra lub właściwa, po czym wydaje im się, że szefowie mają ich za nic i każą zająć się czymś bardziej pożytecznym. Louisa nie dostrzega agresji i gniewu w swoim postępowaniu. Ona sama nigdy się nie gniewa. Ściąga tylko na siebie gniew innych ludzi.

Ludzie tacy jak Louisa także dopuszczają się pewnej manipulacji, która polega na dawaniu innym i oczekiwaniu, że obdarowani odpłacą się tym samym. Ciągle czuje się zawiedziona i wini za to swoją pracę. To znacznie łatwiejsze wyjście niż zmiana własnego zachowania i skupienie się na pracy, którą ona sama uważa za nieistotną, a szef – za pożyteczną. Mózg Dinozaura znów rusza do ataku.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>