Irytacja wzrasta z każdym porannym nieszczęście część 2

Zastanówmy się nad tym, co mógłby zrobić Walt, gdyby włączył swą korę mózgową przed zerwaniem się z krzesła. Po pierwsze, mógłby wziąć kilka głębokich oddechów, zamknąć oczy i świadomie rozluźnić mięśnie. (Wyczerpujące omówienie technik uwalniania się od stresu można znaleźć w rozdziale 18.)

Następnie Walt mógłby dokonać szybkiego przeglądu porannych niepowodzeń, poczynając od kawy bez śmietanki na śniadanie, i spróbować poszukać rzeczywistego powodu swej złości. Może rozstroiła mu nerwy dodatkowa dawka kofeiny. Może obudził się z uczuciem przygnębienia, ponieważ spóźnia się o pięć dni z miesięcznym sprawozdaniem. Może korytarzowy skowronek to naprawdę skończony bałwan, ale Walt powinien zadać sobie pytanie, czy nie chciany koncert wart jest publicznego wybuchu złości.

Jeżeli Walt posłuży się korą mózgową, będzie mógł dokonać wyboru. Najważniejsze jest to, by powstrzymał się od powtarzania porannych zniewag jedna po drugiej, raz po raz. W przeciwnym razie jego Mózg Dinozaura przekona wreszcie korę mózgową, że w tak paskudnym dniu wszystko jest usprawiedliwione. Zabawne, że ludzie, którzy zajmują się kolekcjonowaniem wszystkich „niewiarygodnie głupich niesprawiedliwości losu”, mają jeden zły dzień po drugim. Jeżeli bogowie pragną czyjejś zguby, najpierw wpędzają go w gniew, a potem patrzą z góry, jak pogrąża się sam.

Ludzie, którzy wykazują skłonność do wewnętrznego odtwarzania wszelkich niepowodzeń, powinni zrozumieć, że powtarzanie programu pogarsza tylko stan rzeczy. Muszą nauczyć się zmieniać kanał. Gumka na nadgarstku wprawiana w ruch, kiedy zaczyna się audycja, może posłużyć za przełącznik kanałów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>