Informacją się „rządzi”

Mózg Dinozaura definiuje robotników i zarząd jako wrogów i dyktuje strategię w tej „wojnie”. Każda ze stron uważa, że jedyny sposób postępowania wobec tych ptaszków to zająć nieprzejednane stanowisko, ponieważ czyhają tylko na to, by wykorzystać innych.

Obie strony wierzą, że jedyna strategia, która umożliwia jakiekolwiek porozumienie, polega na zastraszaniu – zarząd godzi się na warunki, gdyż boi się strajku, zaś robotnicy godzą się na warunki, ponieważ boją się bezrobocia. Obie strony wiele mówią o okropnoś- ciach, które mogą się wydarzyć, jeżeli nie postąpi się z wrogiem w zdecydowany sposób.

Informacją się „rządzi”. Jest to uprzejmy sposób stwierdzenia, że przeciwnicy okłamują się nawzajem albo ukrywają ważne informacje w przekonaniu, że gdyby dysponowała nimi druga strona, wykorzystałaby je w niewłaściwy sposób. Informacja jest często główną bronią w tej wojnie.

Obie grupy mają zwyczaj opowiadać o sobie anegdoty, które mówią o tym, „o czym już wszyscy wiedzą” – o okrucieństwach strony przeciwnej o horrendalnie wysokich zarobkach menedżerów, o robotnikach, którzy spędzają cały dzień, pijąc i grając w pokera za stosami skrzynek. Żadna ze stron nie czyni wysiłku, by obraz był bliższy prawdy.

Kiedy spotykają się robotnicy i zarząd, można mieć pewność, że dojdzie do ostrej dyskusji, pretensji albo do innego podobnego konfliktu. Powyższe założenie, poglądy i zachowania to dzieło Mózgu Dinozaura. W ten sposób patrzą na siebie ludzie, którzy prowadzą wojnę. Wzajemne antagonizmy są tak stare jak dinozaury.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>